Kotwy

Materiał

Kotwy drutowe oraz wszystkie inne materiały do mocowania elewacji powinny być wykonane ze stali nierdzewnej w gatunku zgodnym z PN-EN 1996-2.

Wszystkie kotwy zabezpieczane powierzchniowo (cynkowane, maczane w lepiku lub zaczynie cementowym) są niedoskonałe. Dzieje się tak dlatego, że w czasie ich montażu i pracy w murze, łatwo może zostać uszkodzona warstwa zabezpieczająca i kotwa ulega korozji. Jest to niebezpieczne zjawisko, zwłaszcza w przypadku kotew ocynkowanych, gdzie na styku żelaza i cynku momentalnie wytwarza się ogniwo korozji elektrolitycznej.

Średnica

Elewacja jest obciążona parciem i ssaniem wiatru, w związku z tym kotwy muszą odznaczać się dużą wytrzymałością na ściskanie i rozciąganie. Powinny przy tym być wykonane z materiału na tyle elastycznego, żeby umożliwić oddzielną pracę elewacji i ściany zasadniczej. Zbyt sztywne kotwy mogą doprowadzić do spękania elewacji (w czasie ogrzewania słońcem nie pozwolą na przemieszczanie się elewacji względem ścian wewnętrznych). W związku z tym kotwy nie mogą być za grube. Zalecana średnica to 4 mm. Przy dużych obciążeniach wiatrem zwiększa się po prostu liczbę kotew na 1 m2 elewacji.

Rozmieszczenie

Liczba kotew na 1 m2 zależy od parcia i ssania wiatru w danej strefie, odległości elewacji od ściany nośnej, powierzchni ściany, nasłonecznienia oraz innych czynników i powinna być każdorazowo przeliczona przez konstruktora. W 99 przypadkach na 100, sprawdza się liczba 5 sztuk/m2. W takim przypadku kotwy umieszcza się co 50 cm w rozstawie poziomym i co 40-45 cm w rozstawie pionowym, w ten sposób, aby „mijały” się one między sobą. Dodatkowo wokół otworów (okiennych i drzwiowych) umieszcza się kotwy liniowo (3 sztuki na metr bieżący).

Rodzaje

Kotwy można podzielić na dwie grupy:

  • kotwy wkładane w spoiny,
  • kotwy do późniejszego montażu.

Kotwy wkładane w spoiny

Przeznaczone są do wkładania w zaprawę podczas wznoszenia ściany wewnętrznej. W zależności od technologii wznoszenia ściany wewnętrznej (rodzaju zaprawy), stosuje się dwa rodzaje kotew:

  • kotwy do zapraw tradycyjnych – typ NL,
  • kotwy do cienkich spoin – typ PRIK.

Obie grupy kotew najlepiej sprawdzają się w przypadkach, gdy moduł wysokości elementów ściany nośnej jest wielokrotnością wysokości cegieł elewacyjnych (lub jest po prostu taki sam). Główną zaletą takich kotew jest bardzo prosty montaż. Wadą – konieczność odginania w przypadku, kiedy spoiny obu ścian nie pokrywają się ze sobą.

Kotwy do późniejszego montażu

Stosowane są w kilku przypadkach:

  • ściana nośna wykonana jest z materiału uniemożliwiającego osadzenie kotew typu NL lub PRIK (na przykład ściana żelbetowa),
  • istnieją duże rozbieżności w modułach wysokości elementów użytych do budowy ścian i wystąpiłaby konieczność znacznego odginania kotew,
  • wykonujemy elewację na ścianie już istniejącej,
  • chcemy zmniejszyć ryzyko wypadku na budowie (skaleczenie pracowników o wystające z muru kotwy).

Technologia montażu:

– naniesienie na ścianę linii poziomych (wymierzonych w ten sposób, aby pokrywały się ze spoinami przyszłej ściany elewacyjnej) w rozstawie 45-50 cm,

– wywiercenie na tych liniach otworów co 50 cm pod przyszłe kotwy

– włożenie w otwory kołków rozporowych odpowiednich do danego rodzaju ściany (inne kołki stosuje się do ścian betonowych, ceramicznych, czy gazobetonowych). Nie dotyczy NGK. Kotwa NGK przeznaczona jest do montażu bezpośrednio w gazobetonie bez użycia kołka rozporowego,

– wkręcenie lub wbicie w kołki kotew (pomocne w tym celu mogą być przyrządy do wkręcania lub wbijania).

– kotwy należy kotwić w ścianie nośnej na głębokość ok. 4 cm, natomiast w warstwie elewacyjnej na ok. 5-7cm. (patrz rys. obok).

Akcesoria do kotew

Krążki dociskowe:

Krążki dociskowe wykonane są z tworzywa sztucznego (polietylenu). Stabilizują warstwę ocieplenia w murze szczelinowym tak, aby przylegała ona do ściany konstrukcyjnej. Poza tym odprowadzają skropliny pary wodnej z dala od ocieplenia, co jest szczególnie istotne w przypadku stosowania wełny mineralnej. Inną funkcją krążka jest  wymuszenie minimum dwucentymetrowej pustki powietrznej (krążek KOMBI).

Rodzaje:

NAZWA

KOMBI

LIP

ECO

Średnica kotwy

 

3,6 – 5,0mm

 

3,6 – 4,2mm

 

3,8 – 4,2mm

 

Opis

Najbardziej uniwersalny krążek. Bardzo prosty w montażu. Nadaje się do wszystkich typów kotew. Pustka powietrzna nie może być mniejsza niż 2,2cm

 

 

Najlepszy krążek. Skonstruowany w ten sposób, że nawet po odgięciu kotwy trzyma ocieplenie całą swoją powierzchnią.

 

 

Najpopularniejszy krążek. Przy swojej niewielkiej grubości posiada wyprofilowanie odprowadzające skropliny pary wodnej (kapinos).
Stosowany zwłaszcza na inwestycjach, gdzie obawiamy się, iż pustka powietrzna może być mniejsza, niż 2 cm.
Wady/Zalety

+ prosty montaż

+ odprowadzanie wody

+ wymuszenie pustki  powietrznej

po odgięciu kotwy niezbyt dobrze dociska warstwę ocieplenia

+ najlepsze odprowadzenie skroplin pary wodnej

+ dobry docisk warstwy ocieplenia niezależnie od odgięcia kotwy

+ wymuszenie pustki powietrznej,

zapinany na zatrzask, na co trzeba uczulić klientów

+ bardzo prosty montaż
+ atrakcyjna cena
+ mała grubość
nie najlepszy docisk ocieplenia, zwłaszcza przy odginaniu kotew

 

 

 

 

 

 

Kołki rozporowe:

W naszej ofercie mamy kilka rodzajów kołków rozporowych, stosowanych w zależności od rodzaju podłoża, tj. materiału z jakiego została wykonana ściana (np. żelbet, ceramika, beton komórkowy, itp.)